شعر حالت اثر مهدی اخوان ثالث از کتاب از این اوستا

با سلام به کاربران سراسری 24 امروز با حالت از مهدی اخوان ثالث با شما خواهیم بود.

با ما همراه باشید.

آفاق پوشیده از فر بیخویشی است و نوازش ای لحظه های گریزان صفای شما باد دمتان و ناز قدمتان گرامی ،‌ سلام !
‌ اندر آیید این شهر خاموش در دوردست فراموش جاوید جای شما باد ای لحظه های شگفت و گریزان که گاهی چه کمیاب این مشت خون و خجل را در بارش نور نوشین خود می نوازید او می پرد چون دل پر سرود قناری از شهر بند حصارش فراتر و می تپد چون پر بیمناک کبوتر تن ،‌ شنگی از رقص لبریز سر ، چنگی از شوق سرشار غم دور و اندیشه ی بیش و کم دور هستی همه لذت و شور ای لحظه های بدیناسن شگفت از کجایید ؟
کی ، وز کدامین ره آیید ؟
از باغهای نگارین سمتی ؟
از بودن و تندرستی ؟
از دیدن و آزمودن ؟
نه من بس بودم و آزمودم حتی گاهی خوشم آمد از خنده و بازی کودکانم اما نه ای آنچنان لحظه ها از کجایید ؟
از شوق آینده های بلورین / یا یادهای عزیز گذشته ؟
نه آینده ؟
هوم ، حیف ، هیهات و اما گذشته افسوس باز آن بزرگ اوستادم یادم آمد چون سیلی از آتش آمد با ابری از دود بدرود ای لحظه !
ای لحظه !
‌ بدرود بدرود