میوه بالنگ + از طب سنتی تا تحقیقات مدرن
- 19 نوامبر 2025
- بدون دیدگاه

آنچه می خوانید
بالنگ، همان میوه خوشبو و غولپیکری که گاهی با نامهای بادرنگ، ترنج یا حتی در کتب قدیمی «اترج کبیر» شناخته میشود، عضو خاص خانواده مرکبات است؛ خانوادهای که همه با پرتقال، لیمو و گریپفروتشان فامیل هستند اما بالنگ، کمی غیرعادیتر و خودنمایانهتر رشد میکند.
میوهای دراز و زرد طلایی، با پوست ضخیم و موجدار که انگار رویش «تاولهای خوشبو» دارد. بعضیها وقتی برای اولین بار بالنگ را میبینند، فکر میکنند یک خربزه کوچولو از درخت افتاده! قسمت اعظمش پوست است، داخلش لایه سفید و گوشتی شیرین یا بیمزه (بسته به مدل)، و وسطش بخش ترش و آبداری که بیشتر برای خوشبو کردن دهان یا درست کردن مربا کاربرد دارد. تخمش کمی دراز، سفید و با طعم کمی تلخ است.
البته حکما هشدار دادهاند که مربای بالنگ را باید در حد «مزه» خورد، چون هضمش کمی سخت است؛ خلاصه، زیادهروی ممکن است گوارش را به اعتصاب بکشاند!
| ترکیب | مقدار |
|---|---|
| انرژی | حدود 30 کیلوکالری |
| آب | بیش از 85% |
| کربوهیدرات | 8 گرم |
| فیبر | 2 گرم |
| پروتئین | 1 گرم |
| ویتامین C | 40 میلیگرم |
| کلسیم | 40 میلیگرم |
| پتاسیم | 200 میلیگرم |
قدیمیها بالنگ را نه فقط برای خوردن، بلکه برای خوشبو کردن لباسها استفاده میکردند؛ پوست و گوشت سفید خشکشدهاش را لابهلای لباسها میگذاشتند تا بید و حشرات فرار کنند. پس بالنگ حتی در کمد لباس، شیک و کارآمد است!
بالنگ، همان مرکب معطر و خندهدارِ خانواده مرکبات است که بیشتر وزنش را پوست تشکیل داده و با همین پوست، هم آشپزخانه را خوشبو میکند، هم طب سنتی را مشغول نگه میدارد. اگر هوس مربای بالنگ کردید، یادتان باشد که این یک داستان «کم خوری» است؛ چون در حد تعارف، دوستداشتنیتر میماند! 😉
نوشتن یک دیدگاه