تفاوت سانتافه شرکتی و وارداتی؛ کدام را بخریم؟

اگه دنبال یه ماشینی هستی که واسه سفرهای طولانی خوب باشه، هم راحت باشی، هم امکاناتش زیاد باشه و قیافش هم چشم‌گیر باشه، قطعاً یه گزینه‌ی عالی می‌تونه سانتافه باشه. ولی این ماشین خوش‌تیپ، هرچی تو جاده خوبه، برای آفرود و مسیرهای هیجان‌انگیز بیراهه اصلاً ساخته نشده و اون انتظاری که از یه خودروی آفرود داری رو برآورده نمی‌کنه.

یک قانون کلی اینه که همه‌ی شاسی‌بلندها معمولاً سواری خشکی دارن و بنزینشونم زیاده، به خاطر همین واسه رفت و آمد تو شهر چندان گزینه‌ی مناسبی نیستن. اما سانتافه بین شاسی‌بلندهای هم‌رده‌ش قطعاً یکی از نرم‌ترین‌هاست و تو جاده یه سواری دل‌چسب و خوب به آدم میده. توی مدل فیس‌لیفت سانتافه، موتور خوب، فضای جادار و ظاهر قشنگش باعث شده رقبا حسابی براش سخت بگذره و نتونن راحت جلوش بایستن.

رقبای سرسخت هیوندای سانتافه در بازار ایران

الان تو بازار ماشین ایران، میتسوبیشی اوتلندر، تویوتا راو ۴، نیسان ایکس‌تریل و رنو کولئوس هرکدوم با توجه به شرایط، طراحی و امکاناتی که دارن، به‌عنوان رقیب‌های سرسخت سانتافه حساب می‌شن. البته قیمت سانتافه با این ماشینا فرق داره. بین این چهارتا، قیمت اوتلندر پایین‌تره، نیسان ایکس‌تریل تقریباً تو همون محدوده قیمتی سانتافه‌ست، ولی تویوتا راو ۴ از هر سه‌تای دیگه گرون‌تره.

تفاوت سانتافه وارداتی با شرکتی

خب، اگه به فکر خرید سانتافه افتاده باشی، احتمالاً اولین سوالی که تو ذهنت میاد اینه که “برم سراغ مدل وارداتی‌اش یا شرکتی رو بخرم؟” برای اینکه بتونی یه تصمیم درست بگیری، بهتره اول ببینیم این دو تا مدل چه فرق‌هایی با هم دارن.

به طور کلی می‌توان گفت فارغ از هر نسخه و انواع آپشن‌های موثر بر قیمت خودرو هنگام عرضه به مشتری در داخل کشور، اگر خودروی مذکور توسط یک شرکت غیرانحصاری وارد شده و به فروش برسد، این خودرو وارداتی نامیده می‌شود. از طرفی اگر یک خودرو توسط نماینده انحصاری آن برند جهت عرضه در بازار فروش وارد کشور شود، این خودرو شرکتی نامیده می‌شود.

چرا شرکتی‌ها از وارداتی‌ها گران‌تر هستند؟

معمولاً ماشین‌هایی که گارانتی شرکت دارن، تو بازار ماشین‌های دست‌دوم قیمتشون بالاتره.

هر چند که خیلی وقت‌ها این مدل ماشین‌ها از نظر ارزش یا هزینه، فرق خاصی با ماشین‌های بدون گارانتی ندارن، ولی اگه مشکل فنی پیدا کنن، ریسک ضرر و خسارت براشون خیلی کمتره.

سانتافه وارداتی یا شرکتی؟

اکثر سانتافه‌هایی که تو بازار پیدا می‌شه، یا وارداتی‌ان و گارانتی ندارن، یا اینکه شرکت آسان‌موتور (همون واردکننده اختصاصی ماشین‌های هیوندای) اونارو آورده و ۵ سال یا ۱۵۰ هزار کیلومتر گارانتی دارن. سانتافه‌های وارداتی با دو تا مدل موتور مختلف اومدن تو کشور؛ جاشون یکی‌ه ولی تکنولوژی‌شون فرق داره. هر دو مدل موتور ۲.۴ لیتر حجم دارن و هر دوتاشونم ۴ سیلندرن.

تنها فرقشون اینه که موتورهای GDI مخصوص کشورهای اروپایی ساخته شدن، با ۱۸۵ اسب بخار قدرت و استاندارد آلایندگی یورو ۶. اما موتورهای MPI مال کشورهای حاشیه خلیج فارس هستن، با ۱۷۷ اسب بخار و استاندارد یورو ۲. یه نکته هم اینکه موتور GDI به خاطر سیستم پاشش مستقیم سوخت توی سیلندرها، می‌تونه قدرت رو برسونه به ۱۸۸ اسب بخار. خلاصه اینکه هرچند موتورهای GDI هم قوی‌ترن هم آلودگی کمتری دارن، ولی خیلی به کیفیت بنزین حساسن.

تفاوت سانتافه شرکتی و وارداتی از نظر آپشن!

خب، بریم سراغ بخش جذاب‌تر ماجرا. غیر از بحث‌های فنی سانتافه، این ماشین با کلی امکانات رفاهی خفن اومده تو بازار ایران که حالا می‌خوایم مو به مو بررسیشون کنیم.

سانتافه لوآپشن

پیش از آن‌که آسان موتور در سال 2015 سانتافه جدید را به بازار خودروی ایران معرفی کند، در سال 2014 واردات این خودرو به وسیله شرکت‌های بازرگانی مختلف و حتی اشخاص حقیقی به داخل ایران و عرضه در بازار خودرو صورت می‌گرفت. تعداد زیادی از سانتافه‌های غیر‌شرکتی تولید شده در سال 2014 از جمله نمونه‌های لو آپشن و ساده هستند که در حال حاضر هم مدل‌های دست دوم آن‌ با قیمت‌های نسبتا پایین به‌نسبت قیمت هیوندای های دیگر در بازار وجود داشته و هنوز برای هم برای دوست‌داران سنتی سانتافه جذابیت و محبوبیت زیادی دارند.

سانتافه‌های لوآپشن نه چهارچرخ محرک دارن، نه سانروف. از یه سری چیزا مثل استارت سوییچی به جای دکمه‌ای، سیستم صوتی ساده با یه صفحه نمایش تک‌رنگ، صندلی‌های پارچه‌ای یا چرمی بدون گرمکن و سردکن، و تنظیم دستی صندلی برای سرنشین، آدم یاد ماشین‌های ساده و بی‌آلایش داخلی می‌افته! تنها چیزی که این سانتافه‌ها رو از بقیه مدل‌هاش جدا می‌کنه، رینگ‌های ۱۶ اینچی و چراغ خطرهای لامپیه.

سانتافه میدل آپشن

سانتافه‌های میدل آپشن تو بازار ایران یه جورایی بی‌قاعده‌اند و از یه قانون مشخصی پیروی نمی‌کنن. یعنی ممکنه امکانات رفاهیشون با هم فرق داشته باشه. مثلاً یه مدلش گرمکن صندلی‌های جلو داره، یه مدل دیگه به جای گرمکن، یه نمایشگر LCD براش گذاشتن. یه نکته جالب هم اینکه امکاناتی مثل گرمکن صندلی‌های عقب یا سیستم صدای حرفه‌ای اینفینیتی تو هیچ‌کدوم از سانتافه‌های میدل آپشن نیست.

سانتافه فول وارداتی

تو چند سال پیش، مدل‌هایی که وارد می‌شدند هم قیمتشون پایین‌تر بود هم امکاناتشون کمتر از نمونه‌های شرکتی. ولی از وقتی شرایط واردات عوض شد، این قضیه هم تغییر کرد. الان اگه بخوای سانتافه فول و با همه امکاناتش رو بخری، باید بری سراغ مدل وارداتی‌اش. سانتافه‌هایی که وارد می‌شن هم درست مثل نمونه‌های شرکتی، موتور GDI دارن.

سانتافه

 این درحالی است که مدل دو دیفرانسیل هوشمند آن همراه با کلیه آپشن‌های الکتریکی حرکتی قابل سفارش است و عرضه آن‌ها در رنگ‌های سفید، مشکی و قهوه‌ای به بازار صورت می‌گیرد. این نسخه دارای سه ردیف صندلی با تنظیم برقی صندلی‌های جلو، گرمکن صندلی‌های ردیف اول و دوم و سردکن ردیف اول، استارت دکمه‌ای به همراه سوئیچ هوشمند، سیستم صوتی حرفه‌ای Infinity، نمایشگر لمسی 7 اینچی، سقف پاناروما، رینگ‌های 19 اینچی آلیاژی، تهویه مطبوع اتوماتیک دوگانه با دریچه‌های مجزای عقب، گرمکن غربیلک، فرمان سه‌حالته، کروز کنترل، سنسورهای پارک، چراغ و باران، دوربین دنده عقب و امکانات فراوان دیگر است. البته سیستم اتوپارک که در برخی مدل‌ها عرضه شده است به عنوان یک آپشن خاص در نظر گرفته می‌شود.

سفارش عرب

سانتافه‌هایی که برای کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس سفارش داده می‌شن، بیشترشون رنگشون سفیده و داخلشون کرم‌رنگه. از اونور هم سیستم تنظیم ارتفاع دارن و پر از آپشن هستن.

 سفارش اروپا

سانتافه‌هایی که از اروپا سفارش داده می‌شوند، کامل‌ترین مدل این ماشین هستن، ولی سیستم تنظیم ارتفاع ندارن! با این حال، این مدل یه سری امکانات باحال داره مثل رادار هشدار کناری، نوربالای اتوماتیک، سنسور هشدار کمربند برای سرنشین جلو و دوربین ۳۶۰ درجه. ضمناً چراغ‌های خطرش هم تیره‌ست و گرافیک جدیدی داره.

 فول شرکتی

شرکت آسان‌موتور که تنها واردکننده رسمی محصولات هیوندائه، توی عرضه سانتافه‌های مدل ۲۰۱۵ که امکانات رفاهی خوبی داشتن، عملکرد قابل قبولی داشته. اما وقتی نوبت به واردات مدل‌های ۲۰۱۶ این ماشین رسید، دیگه اونقدرها خوب عمل نکرد. دلیلش اینه که این مدل نسبت به نمونه‌هایی که خود شرکت وارد کرده بود، امکانات کمتری داشت. مثلاً مانیتور بزرگ رو نداشت (البته اگه سفارش بدی توی نمایندگی برات نصب می‌کنن!)، گرم‌کن صندلی‌های عقب تو بعضی مدل‌ها نبود، رینگ‌های ۱۹ اینچی، رادار کناری، دوربین ۳۶۰ درجه و اینجور چیزا هم حذف شده بودن.

نسل قبلی این ماشین بعد از اینکه مدل فیس‌لیفتش اومد، حسابی محبوب‌تر شد. این سانتافه هم ظاهر قشنگی داشت هم آپشن‌های باحالی به مشتری می‌داد، به خاطر همینم با اینکه چند سال از عرضه‌ش تو بازار می‌گذره، هنوزم طرفدارای خودش رو داره. تو بازار ایران، سانتافه تو دو مدل یا همون تیپ فروخته می‌شه که تو ادامه هرکدوم رو یه نگاهی می‌ندازیم:

سانتافه GLS

زیر کاپوت هر دو مدل این شاسی‌بلند قشنگ، یه موتور ۲.۴ لیتری GDI هست که حدود ۱۸۸ اسب بخار قدرت و ۱۸۱ نیوتن متر گشتاور داره. یه جعبه دنده ۶ سرعته اتوماتیکم چرخ‌ها رو می‌چرخونه. توی مدل پایه، این ماشین دیفرانسیل جلوه، ولی اگه مدل دو دیفرانسیل سانتافه رو بخوای، می‌تونی سفارش بدی و بگیری.

بعضی از امکانات مدل پایه GLS ایناست: رینگ‌های آلیاژی ۱۸ اینچی، چراغ‌های مه‌شکن، اسپویلر عقب، بخاری برف‌پاک‌کن‌ها، کروز کنترل، کامپیوتر سفری، تهویه مطبوع (با دریچه و کنترل تو ردیف دوم و سوم)، فرمان چندکاره که برقی تنظیم میشه و روکش چرم داره، صندلی‌های پارچه‌ای، صندلی برقی راننده با ۸ حالت تنظیم و پشتی برقی ۴ حالته، صندلی‌های جلو گرم‌شونده، تقسیم‌بندی ۴۰/۲۰/۴۰، صندلی ردیف دوم که خم میشه و صندلی ردیف سوم که با نسبت ۵۰/۵۰ تا میشه.

از امکانات دیگه هم میشه به دوربین عقب، بلوتوث گوشی و اتصالات صوتی، سیستم تلماتیک Blue Link هیوندای و یه سیستم صوتی ۶ اسپیکره با CD Player، رادیوی ماهواره‌ای، رادیو HD، ورودی USB و iPod و یه نمایشگر لمسی ۴.۳ اینچی اشاره کرد. توی این مدل، یه سری آپشن مثل درب عقب برقی، استارت و ورود بدون کلید، سیستم تشخیص نقطه کور، آینه عقب با تنظیم خودکار زاویه، کنترل خودکار آب و هوای دو حالته، روکش چرم، صندلی برقی ۴ حالته کمک راننده و آفتابگیرهای دستی عقب رو می‌تونی به صورت یه بسته مخصوص بگیری.

سانتافه Limited

همان‌طور که قبلا ذکر شد، موتور مورد استفاده برای هر دو مدل یکسان است و این مدل هم دارای موتور 2.4 لیتری GDI است. تنها فرق این دو مدل در آپشن‌های ارائه شده و امکانات رفاهی است. تیپ Limited، دارای همه آپشن‌هایی است که در مدل GLS به صورت سفارشی در اختیار مشتری قرار می‌گرفت.

علاوه‌بر آپشن‌های بسته مخصوص فوق‌الذکر، صندلی‌های کاپیتان ردیف دوم هم برای تیپ Limited مورداستفاده قرار گرفته‌‌است. هر دو تیپ دارای آپشن بستۀ تکنولوژی است که عبارتند از: رینگ‌های ۱۹ اینچی، یک سیستم ناوبری، صفحه نمایش لمسی ۸ اینچی، سنسورهای پارک عقب، سانروف متحرک برقی، خروجی ۱۱۵ ولتی، صندلی‌های دارای  سیستم تهویۀ در جلو، صندلی‌های گرم شوندۀ ردیف دوم، تنظیمات حافظه دار صندلی راننده و فرمان گرم شونده. مدل‌های Limited همچنین چراغ‌های جلوی زنون، چراغ‌های عقب LED  در اختیار می‌گذارد و اما سیستم صوتی سفارشی برای مدل GLS  یک سیستم دایمنشن با ۱۰ اسپیکر و برای مدل Limited یک سیستم صوتی سوراند اینفینیتی با ۱۲ اسپیکر را درنظر گرفته است.

سانتافه از دیدگاه فنی

خوب، بیایید اینطور بگیم. هیوندای تو مدل جدید سانتافه که فیس‌لیفت شده، یه موتوری گذاشته که نسبت به مدل قبلی محبوبش یه ذره ضعیف‌تره. قبلاً یه موتور شش سیلندر ۲۹۰ اسب بخاری داشت که واقعاً حال رانندگی با یه شاسی‌بلند رو دوچندان می‌کرد. اما این مدل جدید یه موتور ۲.۴ لیتری GDI داره که ۱۸۸ اسب بخار قدرت و ۱۸۱ نیوتون متر گشتاور تولید می‌کنه. راستش این موتور هم خوب از پس نیازهای سانتافه فیسلایفت برمیاد.

ضمناً این موتور با یه جعبه دنده ۶ سرعته اتوماتیک جفت شده و می‌تونه تو ۶.۹ ثانیه از صفر به ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسه. شاید نتونیم بگیم ماشین چابکی هست، ولی برای یه شاسی‌بلندی که بیشتر تو جاده کاربرد داره، این زمان قابل قبوله.

این ماشین تو بهترین شرایط می‌تونه تا ۲۴۵ کیلومتر بر ساعت سرعت بگیره. مصرف سوختش تو حالت ترکیبی (هم شهر هم جاده) برای مدل دیفرانسیل جلوییش ۱۱.۲ لیتره و برای مدل دو دیفرانسیل ۱۱.۷ لیتر. با موتور ۲.۴ لیتری و گیربکس مناسبی که داره، شتاب و سرعتش برای یه ماشین با این اندازه و وزن حدود دو تنی، نسبتاً خوبه. ولی فرمان‌پذیری‌اش یه کم ناامیدکننده‌ست و اون حس خوبی که باید به راننده بده رو نداره.

باکش ۶۶ لیتر گنجایش داره و با مصرف سوختی که داره، مجبوریم وقت بیشتری رو پشت پمپ بنزین بگذرونیم. البته این مشکل تقریباً تو همه ماشین‌های شاسی‌بلند وجود داره. سیستم تعلیق و فنربندیش نسبت به بقیه ماشین‌های شاسی‌بلند قابل قبوله و حس راحتی خوبی به سرنشینان میده، ولی همون‌طور که گفتم، معمولاً ماشین‌های سواری راحتی بیشتری برای سرنشین‌هاشون فراهم می‌کنن.

طراحی ظاهری

سانتافه قبلی هم به خاطر فنی بودن و ظاهر قشنگش، بین همه رده‌های سنی حسابی طرفدار داشت. این محبوبیت وقتی مدل فیس‌لیفت و جذابش اومد، بیشتر هم شد. طراحی جدید چراغ‌ها، جلوپنجره بزرگ‌تر، رینگ‌های خوشگل، خطوط تیز روی بدنه، سپر و اگزوز دوتایی اسپورت، همگی باعث شدن که مدل‌های جدید سانتافه دلچسب‌تر بشن و بین مردم بیشتر جا بیفتن. اگه بسته مخصوص رو بخوای، می‌تونی از رینگ‌های ۱۹ اینچی آلومینیومی لذت ببری که تو قشنگی ماشین و اسپورت‌تر نشون دادنش خیلی تأثیر دارن. یه چیز دیگه که می‌تونه هواس طرفدارا رو ببره، اینه که این ماشین با یه رنگ جدید به اسم کابو برنز عرضه شده.

طراحی داخل ماشین هم جوریه که همه امکانات، هم قشنگن و هم دم دست‌اند، و راننده موقع رانندگی به راحتی می‌تونه از ابزارای مورد نیازش استفاده کنه. مثلاً می‌شه به دکمه‌های کنترل سیستم صوتی روی فرمان اشاره کرد. طرح فرمان، صفحه کیلومتر جدید و دریچه‌های کولر و بخاری به زیبایی داخلی ماشین اضافه کردن و اینا همگی نشون‌دهنده طراحی جسورانه فضای داخل ماشین هستن.

نتیجه گیری

خب، حالا که این مطالب رو خوندیم، یه دید کلی نسبت به همه مدل‌های سانتافه تو بازار پیدا کردیم و با آپشن‌هایی که هر مدل داره کاملاً آشنا شدیم. اگه تصمیم گرفتی یه هیوندای مثل سانتافه بخری، با در نظر گرفتن چیزایی مثل قیمت ماشین و گارانتی‌هایی که هست، راحت می‌تونی مدل دلخواهتو انتخاب کنی و از سواری این ماشین خوشگل و محبوب لذت ببری. برای کارشناسی ماشین هم می‌تونی از سرویس “سراسری 24” کمک بگیری.

این مقاله‌های مرتبط رو هم از دست نده:
– هیوندای سانتافه 2016 بخریم یا سانتافه 2017
– مزایا و معایب سانتافه ۲۰۱۷
– مقایسه هیوندای سانتافه و هیوندای وراکروز
– چرا هیوندای سانتافه بخریم
– معایب نسل‌های مختلف سانتافه
– مقایسه هیوندای سانتافه و هیوندای توسان