فرق awd و 4wd چیست؟

شاید شما نیز بر روی خودروهای شاسی بلند، پیکاپ و کراس اوور عبارت‌های درج شده AWD ،4WD و4×4 را مشاهده کرده باشید. و شاید مانند اکثر افراد تمام این عبارت‌ها را به معنای دو دیفرانسیل در نظر بگیرید. که خودرویی با این مشخصه از قابلیت آفرود و دو دیفرانسیل بودن بهره مند است. اما این ذهنیت کاملا درست نیست! گرچه این سه عبارت به معنای متحرک بودن تمام چرخ‌های خودرو می‌باشد اما تفاوت‌هایی را با یکدیگر دارند.

با کمی‌دقت می‌توان فهمید که عبارت 4WD و یا همان 4×4 بیشتر بر روی خودروهای پیکاپ، وانت و شاسی بلند‌های قدیمی‌تر درج می‌شود و بر روی خودروهای شاسی بلند و کراس اوور و برخی سدان‌های اسپرت جدید بیشتر می‌توان عبارت AWD را مشاهده کرد.  4WD مخفف عبارت4 Wheel Drive  می‌باشد  که در برخی موارد 4×4 نیز نامیده می‌شود. AWD نیز مخفف عبارت All Wheel Drive  است.  هر دو سیستم به نوعی نشان دهنده چهار چرخ متحرک بودن می‌باشند، اما تفاوت‌هایی را با یکدیگر دارند.

 سیستم 4WD قدمت بیشتری را دارد و بیشتر بر روی خودرو‌های آفرودی قرار می‌گیرد و در مقابل سیستم AWD جدید تر و پیچیده تر می‌باشد و بر روی خودروهای کراس اوور و شاسی بلند و برخی سدان‌های جدید نصب می‌شود. در ادامه تفاوت‌ها، مزایا و معایب هر یک از این دو سیستم چهارچرخ متحرک را بررسی می‌کنیم.تا ببینیم کدام یک بر دیگری برتری دارد.

سیستم چهار چرخ متحرک 4WD

این سیستم چهارچرخ محرک که قدیمی‌تر از سیستم AWD هست و بیشتر روی ماشین‌های شاسی‌بلند آفرودی، پیکاپ و وانت سوار می‌شه، می‌تونه نیرو رو به طور یکسان بین هر چهارتا چرخ ماشین پخش کنه. ماشین‌هایی که سیستم ۴WD دارن، توی حالت عادی فقط با محور عقب حرکت می‌کنن. توی این مدل ماشین‌ها، کنار دنده اصلی یه دنده کوچیکه دیگه هم هست که وقتی لازم باشه، می‌تونی با استفاده از اون، چرخ‌های جلو رو هم درگیر کنی و با فعال کردن دیفرانسیل جلو، قدرت موتور رو به صورت مساوی به هر چهارتا چرخ برسونی. ماشین‌های مجهز به سیستم چهارچرخ محرک ۴WD در واقع سه تا دیفرانسیل دارن: یکی مرکزی و دو تا دیگه توی محورهای جلو و عقب. وقتی از دنده کمکی استفاده می‌کنی و هر چهارتا چرخ رو درگیر می‌کنی، دیفرانسیل مرکزی نیرو رو به طور مساوی بین دیفرانسیل جلو و عقب تقسیم می‌کنه. به این ماشین‌های چهارچرخ محرک، ماشین‌های مجهز به قفل دیفرانسیل هم می‌گن، چون وقتی دنده کمکی درگیر می‌شه، هر چهارتا چرخ به طور یکسان و قفل شده، توی هر شرایطی از قدرت موتور استفاده می‌کنن.

مزیت این سیستم چهارچرخ متحرک یا همون 4WD اینه که قدرت بیشتری به چرخ‌های ماشین می‌ده. تو خودروهای آفرودی خیلی بهتر جواب می‌ده و تو جاهای سخت‌گذر و جاده‌های خاکی، ماشین با قدرت و کشش بالا بهتر عمل می‌کنه. اما از طرف دیگه، عیب اصلی این سیستم اینه که نیروی یکسانی به هر چهار چرخ می‌فرسته. این موضوع تو سرعت‌های بالا می‌تونه خطرناک باشه. چون تو پیچ‌ها، چرخ‌هایی که به سمت داخل پیچ هستن سرعت کمتری دارن. اگه با سیستم 4WD با سرعت بالا بخوای از یه پیچ رد بشی، ممکنه ماشین از مسیرش منحرف بشه و کنترلش رو از دست بدی و به بیرون جاده پرت بشی.

سیستم چهارچرخ متحرک awd چیست؟

خب، بذار اینطور برات توضیح بدم: این یه سیستم چهارچرخ محرک جدیده که روی ماشین‌های شاسی‌بلند، کراس‌اوور و سدان‌های اسپرت امروزی نصب میشه. سیستم AWD نسبت به 4WD خیلی باهوش‌تر و پیشرفته‌تره. تو ماشین‌هایی که AWD دارن، دیگه نیاز نیست که چهارچرخ رو به صورت دستی درگیر کنی، چون این ماشین‌ها اونقدر هوشمندن که خودشون تشخیص میدن کی باید دو دیفرانسیل باشن یا تک‌دیفرانسیل.

این خودروها با توجه به شرایط جاده، سرعت ماشین و اطلاعاتی که از سنسورها میگیرن، میتونن نیروی مناسب رو به هرکدوم از چرخ‌های جلو یا عقب بفرستن. برای اینکه ماشین رو تک‌دیفرانسیل یا دو دیفرانسیل کنی، فقط کافیه یه دکمه رو بزنی و به صورت الکترونیکی سیستم چهارچرخ متحرک رو فعال یا غیرفعال کنی.

سیستم AWD در واقع دو تا دیفرانسیل داره؛ یکی روی محور جلو و یکی هم روی محور عقب ماشین. به خاطر سنسورهایی که توی این ماشین‌ها کار گذاشته شده، موقع رانندگی توی جاده و سر پیچ‌ها، خودرو به صورت هوشمند نیروی مناسب رو به هر چرخ می‌فرسته تا ماشین از مسیرش خارج نشه یا منحرف نشه. این سیستم چهارچرخ متحرک این روزها حتی روی بعضی سدان‌های اسپرت برندهای معروف مثل بی‌ام‌و، بنز و آئودی هم نصب می‌شه و باعث می‌شه این ماشین‌ها عملکرد بهتری توی حرکت داشته باشن.

ماشین‌هایی که سیستم چهارچرخ متحرک AWD دارن، یه سری خوبی‌ها و بدی‌های خاص خودشون رو هم دارن. از خوبی‌هاش اینه که مصرف سوختشون نسبت به بعضی سیستم‌های دیگه کمتره و توی شهر و جاده هم رانندگی نرم‌تر و ایمن‌تری دارن، واسه استفاده روزمره هم عالی‌ان. اما از طرفی، بدی‌شون اینه که قدرت این سیستم نسبت به 4WD کمتره، پس نباید ازش انتظار قابلیت‌های آفرودی و بیراهه‌نوردی مثل یه ماشین 4WD یا همون 4×4 رو داشته باشی.

سخن آخر

خب، آخرش انتخاب بین سیستم AWD و 4WD برمی‌گرده به اینکه کجا زندگی می‌کنی و چطور رانندگی می‌کنی. اگه تو رانندگی عادی و روزمره‌ات دنبال یه ماشین هستی که توی جاده‌های بارونی یا لغزنده پایداری بیشتری داشته باشه، سیستم AWD به خاطر عملکرد هوشمند و خودکاری که داره، یه گزینه عالی و بی‌خطره. ولی اگه عاشق ماجراجویی‌ای و می‌خوای بری تو مسیرهای سنگلاخی و ناهموار، گل و لای عمیق و آفرود سنگین، اونوقت قدرت و کنترل دستی سیستم 4WD همون چیزیه که بهش احتیاج داری. وقتی خوب فرق این دو تا رو بفهمی، نه تنها لذت رانندگی برات چند برابر می‌شه، بلکه ماشینت هم تو شرایط مختلف جاده سالم‌تر می‌مونه.