مقایسه تویوتا لندکروز و پرادو ، برادرانی جذاب و قوی هیکل

مقایسه تویوتا لندکروزر و تویوتا پرادو موضوع این مقاله از سری مقالات مجله خودرو سراسری 24 است که قصد داریم تا مشخصات فنی تویوتا لندکروزر و تویوتا پرادو، مسائل ایمنی و بازار خرید تویوتا در این دو مدل را برایتان شرح دهیم. اگر شما هم قصد خرید یکی از این دو شاسی بلند غول پیکر را دارید در ادامه مقاله با ما همراه باشید.

معرفی تویوتا لندکروزر و تویوتا پرادو

تویوتا لندکروز تو بازار ایران بیشتر از ۳۰ ساله که هست و درست مثل بقیه دنیا، یکی از بهترین ماشین‌های آفرود به حساب میاد که می‌تونی پیدا کنی. نسل‌های قدیمی‌ترش معمولاً انتخاب اول کسایی بود که عاشق آفرودن، ولی تو دو نسل آخرش، به خاطر قیمت‌هایی که حسابی رفته بالا و تبدیل شدن به یه ماشین خیلی گرون، بیشتر تو خیابون و به عنوان یه خودروی لوکس می‌بینیش تا تو کوه و صحرا. البته این افزایش عجیب قیمت لندکروز یه بحث اقتصادیه و این ماشین هنوز هم بالاترین توانایی فنی رو داره و کیفیتش هم حرف نداره. این که لندکروز تو نیروهای نظامی چه تو ایران چه خارج از کشور خیلی استفاده میشه، نشون میده که هنوز هم وظیفه اصلی‌ش رو به بهترین شکل انجام میده.

آخرین نسل لندکروز که بهش می‌گن سری ۲۰۰ یا همون LC200، از سال ۲۰۰۸ اومده تو بازار. مدل اولش با دو نوع موتور ۶ و ۸ سیلندر تو بازار بود، ولی سال ۲۰۱۲ که نسخه فیس‌لیفتش همزمان با بازار جهانی اومد ایران، دیگه خبری از مدل ۸ سیلندر نبود. این مدل تا سال ۲۰۱۳ که واردات ماشین‌های پرمصرف تموم شد، به صورت گسترده تو بازار عرضه می‌شد و بعدش فقط مدل‌های ۲۰۱۴ یا ۲۰۱۵ش رو خیلی محدود می‌تونی پیدا کنی.

اگه دوست داری، می‌تونی لیست قیمت تویوتا رو تو سایت سراسری ۲۴ با جدیدترین آپدیت روزانه ببینی. تو این لیست، همه مدل‌های تویوتا که تو بازار ایران هستن به همراه قیمت صفرکیلومترشون اومده که می‌تونه یه برآورد خوب از قیمت این ماشین‌ها نسبت به شرایط بازار بهت بده.

تویوتا لندکروزر تنها اس یو وی آفرودی و تمام عیار تویوتا در بازار ایران نیست؛ بلکه برادر کوچک‌تر این خودرو یعنی لندکروزر پرادو نیز در بازار حضوری پررنگ دارد. پرادو به عنوان نسخه‌ای کوچک‌تر و شهری‌تر از لندکروزر از سال 2005 در بازار حضور دارد و نسل چهار آن نیز در سال 2010 به بازار آمد که با استقبال بسیار خوبی هم مواجه شد. این خودرو نیز تا سال 2013 به بازار عرضه شد. پرادو J150 نسخه 8 سیلندر ندارد و از نظر فنی قوی‌ترین نسخه‌های این خودرو به موتور قوی 6 سیلندر مجهز هستند. پرادو با اینکه رده‌ای پایین‌تر از لندکروزر است، ولی آنقدر خودروی توانمندی است که در توانایی چیزی کم‌تر از برادر بزرگ خود ندارد و به‌همین دلیل انتخاب بین این دو بسیار مشکل است. البته توجه داشته باشید که قیمت پرادو بسیار کمتر از لندکروز است. در ادامه این مقاله قصد داریم به بررسی مقایسه تویوتا لندکروزر و تویوتا پرادو بپردازیم، لطفا با ما همراه باشید.

تویوتا لندکروزر و تویوتا پرادو هردو توسط شرکت تویوتا وارد بازارهای جهانی شده‌اند. جالب این است که اولین نسل از هر دو خودرو در دهه 80 میلادی تولید شده و این موضوع رقابت بین دو برادر را بیش از پیش سخت و جذاب می‌کند. در ادامه با مجله سراسری 24 همراه شوید تا به مقایسه تویوتا پرادو و تویوتا لندکروزر، این دو غول ژاپنی بپردازیم.

مقایسه طراحی ، تویوتا لندکروزر بزرگ‌تر ولی تویوتا پرادو زیباتر

خب، بیایین یه مقایسه‌ای بین تویوتا لندکروزر و تویوتا پرادو انجام بدیم. اول از همه باید بدونیم که تویوتا تا سال‌ها، یعنی تا قبل از سال ۲۰۱۰، اصلاً به خاطر طراحی‌های خفنش معروف نبود. یعنی تویوتا هیچوقت اهل این نبود که ماشین‌هاش با یه ظاهر عجیب و غریب و چشم‌گیر بیاد توی بازار. براشون اولویت اول این نبود که مشتری فقط به خاطر قیافه ماشین جذب بشه.

لندکروزر و پرادو هر دو از اون دسته ماشین‌های شاسی‌بلند قدیمی و سنتی هستن که شاسی‌شون از نوع نردبانی‌ست. این ماشین‌ها طراحی‌های جعبه‌ای و ساده‌ای دارن که اصلاً دنبال زرق و برق نیستن. شاید بگین ظاهر هر دو مدل خیلی سادست، ولی در عین حال کم‌نقص و بی‌عیب و نقصن. به‌سختی میشه ازشون ایراد گرفت.

طراحی تویوتا لندکروزر
لندکروزر چراغ‌های درشت و جلوپنجره‌ای بزرگ داره که باعث میشه ماشین خیلی گنده‌تر از چیزی که هست به نظر بیاد. البته راستش رو بخوای، لندکروزر با طول حدود پنج متر واقعاً هم یه ماشین بزرگه. پشت ماشین هم مثل جلو، چراغ‌های بزرگی داره. مدل‌های مختلفی ازش تو بازار هست؛ بعضی‌هاش درِ عقبشون مثل آمبولانس به طرفین باز میشه، اما بیشتر مدل‌هایی که تو ایران می‌بینیم درِ صندوق دو تیکه دارن که یه تیکه کوچیک پایینش به سمت پایین و تیکه بزرگ بالاش به سمت بالا باز میشه. این طراحی خودش یکی از چیزای جذاب لندکروزر به حساب میاد. تو مدل‌های فیس‌لیفت، کمی چیدمان داخلی چراغ‌ها تغییر کرده و یه ردیف LED هم به چراغ جلو اضافه شده که برای روشنایی روز استفاده میشه. سپر هم نسبت به مدل‌های ۲۰۰۸ فرق کرده و مه‌شکن‌ها از حالت مستطیلی درومده و مربعی شدن. خلاصه اینکه لندکروزر طراحی ساده‌ ولی باوقاری داره که تو بازار هم کلی طرفدار پیدا کرده.

طراحی تویوتا لندکروزر

در سمت دیگر پرادو نیز از زبان طراحی مشابهی بهره می‌برد، اما این خودرو با عرض کم‌تر و چراغ‌های متفاوت خود سعی کرده ضمن قرار گرفتن در زیر رده لندکروزر، اما کاراکتر خود را داشته باشد و اینطور نباشد که فقط یه نسخه کوچک‌تر از لندکروزر باشد. طراحی پرادو از برخی جهات می‌تواند مدرن‌تر و پیچیده‌تر از لندکروزر باشد و به خصوص در قسمت جلو چراغ‌های آن حالتی خمیده و اسپرت را ایجاد کرده‌اند. بسیاری از مالکان نیز اقدام به فیس‌لیفت خودرو به مدل‌های بالاتر کرده‌اند که با لامپ‌های LED ظاهر بسیار جذاب‌تری هم دارد. پرادو تقریبا ده سانتی از لندکروزر کم‌عرض‌تر است و همین باعث شده تا ارتفاع خودرو از نظر بصری خیلی بالا به‌نظر برسد، اما طول دو خودرو بسیار نزدیک و حدود ۴.۹ متر است. تویوتا پرادو نیز مانند لندکروزر با دو نوع طراحی عقب در بازار یافت می‌شود که یکی دارای لاستیک زاپاس روی صندوق و دیگری دارای لاستیک زاپاس زیر خودرو است. بدون شک قرار گرفتن لاستیک زاپاس زیر خودرو تاثیر منفی روی زوایای خودرو دارد و آفرودسواران باید سراغ نسخه‌هایی بروند که لاستیک زاپاس آن‌ها روی صندوق عقب است.

با همه سادگی و بی‌آلایش بودنشان نگاهی به محبوبیت لندکروزر و پرادو نشان می‌دهد که این دو اس یو وی تمام عیار تا چه حد بی‌نقص و خوب از آب درآمده‌اند.

کابین تویوتا پرادو

درون کابین تفاوت‌ها بیشتر است. لندکروزر از داشبوردی پهن و ساده استفاده می‌کند که در دو سمت آن خروجی‌های سیستم تهویه به‌صورت عمودی قرار گرفته‌اند. در نسخه‌های پایه، نبود نمایشگر روی داشبورد و نورپردازی سبز رنگ کابین و پشت آمپرها باعث می‌شود فکر کنید در یک خودروی قدیمی نشسته‌اید. ارگونومی کابین نمره خوبی را دریافت می‌کند و راننده تسلط و دید خوبی نسبت به بیرون و ادوات کابین دارد. از نظر فضای کابین نیز هیچ مشکلی برای سرنشینان وجود ندارد که برای خودرویی با این ابعاد جای تعجبی نیست. کیفیت کابین گرچه بالا و خوب است؛ ولی استفاده بیش از حد از پلاستیک با رنج قیمتی خودرو هماهنگی ندارد، مخصوصا که تویوتا حتی اهرم باز کردن در را نیز از پلاستیک سیاه تولید کرده است تا کاملا به شما یادآوری کند این خودرو در رده‌بندی لوکس قرار نخواهد گرفت.

کابین تویوتا لندکروزر پرادو یه طراحی کاملاً متفاوت داره و از نظر ظاهری خیلی مدرن‌تر از لندکروزر شده. داخل پرادو هم جای سر و پا عالیه و سرنشینا اصلاً گلایه‌ای ندارن. داشبورد پرادو با حجم‌های مکعبی شکل طراحی شده و بخش وسط کنسول و فرمانش هم با لندکروزر فرق داره. یه نکته منفی که توی هر دو ماشین هست، اینه که ردیف سوم صندلی‌ها وقتی جمع میشه، فضای زیادی از صندوق عقب رو می‌گیره.

مقایسه فنی لندکروزر بیرحم در تقابل با جاده‌ها

خب، از اونجایی که پرادو یه جورایی همون لندکروزره اما توی یه قالب دیگه، اصلاً عجیب نیست که بخش فنی این دو تا ماشین حسابی شبیه هم باشه. راستش لندکروزر ۲۰۰ اون اوایل با موتور هشت سیلندر اومد ایران که واقعاً آپشن باحالی بود، ولی فقط همون سری اولش اینجوری بود و سال‌های بعدش فقط مدل‌های شش سیلندر راهی بازار شدن. به خاطر همینم توی این مطلب می‌خوایم همون نسخه شش سیلندر لندکروزر رو با پرادو مقایسه کنیم. پرادوی چهار درم که توی ایران فقط یه مدل موتور شش سیلندر داشت و اونم دقیقاً همون موتوری بود که توی لندکروزر شش سیلندر استفاده شده.

خب، بیا این متن رو یه جور دیگه برات بگم، مثل این که داری با یه رفیق گرم صحبت می‌کنی:

**موتور تویوتا لندکروزر**

هر دوتا این ماشین‌ها یه موتور شش سیلندر وی‌شکل دارن که حجمش ۴ لیتره. اسم کد این موتور تو بازار “1GR-FE” هست و همون موتوری که تو تویوتا اف جی کروزر هم استفاده شده. این پیشرانه که نفس طبیعی می‌کشه، جزو بهترین موتورهای شش سیلندریه که می‌تونی تو بازار پیدا کنی. هم قدرت و گشتاور خوبی داره، هم خرج نگهداریش پایینه و هم خیلی بادوام و قابل اعتماده.

قدرت این موتور تو هر دو ماشین تقریباً مثل همه و فقط یه ذره اختلاف دارن. این موتور تو هر دو ماشین به یه دنده‌ی پنج سرعته اتوماتیک وصله که خود این دنده هم یه ترنسفر کیس دو سرعته داره و نیرو رو به چرخ‌های جلو و عقب می‌فرسته. قفل دیفرانسیل مرکزی و عقب هم تو هر دو ماشین به صورت استاندارد هست که باعث می‌شه تو آفرود از بقیه شاسی بلندهای بازار خیلی بهتر عمل کنن. راستی یه نکته رو هم بگم، پرادو تو تیپ آنرودش معمولاً قفل دیفرانسیل عقب نداره و فقط قفل دیفرانسیل مرکزی داره.

تو جدول پایین هم می‌تونی مقایسه دقیق لندکروزر و پرادو رو از نظر فنی ببینی:
جدول فرق لندکروز و پرادو

مقایسه آپشن‌ها و امکانات رفاهی تویوتا لندکروزر و پرادو

خودروهای تویوتا، مثل همیشه، تو بخش آپشن‌ها و امکانات رفاهی، جایی بین متوسط و حتی پایین‌تر از میانگین بازار هستن. انگار که بیشتر پولی که بابت این ماشین‌ها میدی، صرف چیزای زیر کاپوت و کیفیت ساخت میشه، نه امکانات و تکنولوژی‌های داخل کابین! تو این زمینه، پرادو با اینکه یه رده پایین‌تر از لندکروزره، ولی دستش خیلی پرتر از برادر بزرگترشه. دلیلش هم اینه که پرادوهایی که میان ایران، معمولاً نسخه‌های فول (پرآپشن) هستن، در حالی که بیشتر لندکروزرها نسخه‌های ساده و پایهان. برتری امکانات پرادو نسبت به لندکروزر رو می‌تونی تو جدول پایین ببینی، اما همینجا هم میشه به چندتا ازشون اشاره کرد؛ مثل قابلیت انتخاب حالت‌های رانندگی آفرود (همون مولتی‌ترین)، کرال کنترل، تعلیق هوشمند، ریموت استارت، سیستم صوتی ۹ اسپیکر، دوربین ۳۶۰ درجه و دوربین کناری.

خب، اگه یه نگاه به این لیست بندازی، می‌بینی که تویوتا تو بخش امکانات و آپشن‌ها چندان دست و دلباز نیست و خیلی از این چیزایی که توی لیستش هست، تو ماشین‌های پایین‌رده‌تر برندای دیگه، مثلاً کیا سورنتو، هم پیدا می‌شه. راستش نقطه قوت تویوتا بیشتر تو همون آپشن‌های آفروده، مثل قفل دیفرانسیل و اینجور چیزاست. با اینکه قیمتشون میلیاردیه و به پای ماشین‌های فوق‌لوکس می‌رسه، نه لندکروزر و نه پرادو رو واقعاً نمیشه ماشین‌های لوکس و خیلی مجهزی به حساب آورد.

جدول مقایسه پرادو و لندکروز از نظر آپشن

مقایسه ایمنی تویوتا لندکروزر و تویوتا پرادو

خب، بیایید راستش رو بگیم. وقتی می‌خوایم تویوتا لندکروزر و پرادو رو با هم مقایسه کنیم، باید بدونیم که هر دوی این ماشین‌ها مال سال‌های قبل از ۲۰۱۰ هستن. یعنی خبری از اون همه امکانات هوشمند و سیستم‌های پیشرفته‌ای که تو ماشین‌های امروزی هست، توشون پیدا نمی‌شه. پس اصلاً نباید انتظار داشته باشیم مثل ماشین‌های جدید باشن.

تو این بخش، پرادو یه ذره بهتر عمل کرده، ولی اختلافشون خیلی کمه. هر دو تا ماشین تو مؤسسه معروف ANCAP استرالیا تست تصادف شدن. جالب اینجاست که هر دو پنج ستاره ایمنی گرفتن، اما پرادو توی رتبه‌بندی کلی یه مقدار بالاتر از لندکروزر ایستاده.

حالا بیایید یه نگاهی به جدول مقایسه ایمنی پرادو و لندکروزر بندازیم.

تجربه رانندگی

خب، رسیدیم به بخش جذابش یعنی تجربه رانندگی با تویوتا لندکروزر و پرادو. وقتی می‌شینی پشت فرمون پرادو، حسابی بالاتر از بقیه ماشین‌ها قرار می‌گیری و انگار داری یه شاسی‌بلند واقعی رو هدایت می‌کنی. همون لحظه که موتور روشن می‌شه، یه غرش جانانه می‌پیچه که توی ماشین‌های صفرکیلومتر امروزی اصلاً پیداش نمی‌کنی. هم لندکروزر و هم پرادو با موتور شش سیلندر قوی‌شون، یادآور روزهایی هستن که واردات ماشین‌های پرمصرف آزاد بود و خبری از این محدودیت‌ها نبود.

با اینکه مشخصات فنی موتور خیلی چشمگیره، ولی وقتی می‌خوای راه بیفتی، یه کم سنگینی ماشین رو حس می‌کنی. اما به محض اینکه دور موتور بالا می‌ره، پرادو کشش و شتاب خوبی از خودش نشون می‌ده؛ طوری که تو حدود ۱۰ ثانیه می‌تونی به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسی که برای یه ماشین ۲.۵ تنی عالیه. جعبه دنده هم سریع و راضی‌کننده کار می‌کنه، نه تنها تعویض‌هاش نرم و بی‌تنشه، بلکه توی حالت تیپ‌ترونیک هم برعکس خیلی از ماشین‌ها کنترل کامل دنده‌ها رو می‌ده دست راننده.

از نظر فرمان‌پذیری، پرادو در حد متوسطی قرار می‌گیره و راستش از یه ماشین شاسی‌نردبانی بیشتر از این هم نمی‌شه انتظار داشت. ولی اگه ماشینت سیستم تعلیق KDSS داشته باشه، پایداری خوبی رو تجربه می‌کنی. این سیستم یه جور تعلیق هیدرولیکیه که تو جاده از چرخش زیاد بدنه جلوگیری می‌کنه. تو آفرود هم باعث می‌شه چرخ‌ها از زمین جدا نشن و ماشین بیشترین تماس رو با سطح داشته باشه. این سیستم رو تو بعضی لندکروزرهای هشت سیلندر و لکسوس LX570 هم می‌بینی، ولی پرادوهای فول معمولاً بهش مجهزن.

ترمزهای پرادو نه خیلی عالی و نه ضعیف، بلکه قابل قبول عمل می‌کنن. از نظر نرمی سواری هم پرادو نمره خوبی می‌گیره و تعلیقش توی جذب ضربات خیلی موفق عمل می‌کنه. می‌شه گفت نرمی این ماشین از خیلی کراس‌اوورهای جدیدتر مثل اوتلندر یا سانتافه هم بهتره.

خب، بعد از پرادو می‌رسیم به تویوتای بزرگ‌تر. دقیقاً همون موتور، همون گیربکس، فقط یه کم وزنش بیشتره. همین یه ذره اضافه وزن کافیه تا حس کنی لندکروزر شش سیلندر یه کم کندتر از راه می‌رسه. اگه خوش‌بین باشی، شاید توی کمتر از ده ثانیه بتونه به صد کیلومتر بر ساعت برسه. وقتی موتور رو بالا ببری، لندکروزر کشش خوبی داره. توی عملکرد گیربکس فرقی بین این دو تا نیست، ولی هندلینگش قطعاً از پرادو پایین‌تره. ترمزها هم یه ذره ضعیف‌تر عمل می‌کنن. سواری لندکروزر خیلی نرم و بی‌دردسره و تو سفرهای طولانی می‌تونی روی راحتیش حساب کنی. دید خوب، سر و صدای کم داخل ماشین، کشش خوب موتور و نرمی سواری، همه اینا چیزایی هستن که هر دو ماشین دارن. اما ابعاد لندکروزر، مخصوصاً عرض بیشترش، باعث میشه تو شهر رانندگی باهاش یه کم سخت‌تر باشه. هر چند پرادو هم به هیچ عنوان یه ماشین شهری نیست و پیدا کردن جای پارک برای اینا خودش کلی وقت می‌بره.

لندکروزر و پرادو هر دو برای آفرود ساخته شدن. هر چند قیمت نجومی‌شون خیلی از مالکا رو می‌ترسونه که فشارشون بدن، ولی اگه راهت به بیابون و کوه بیفته، تازه می‌فهمی اینا چقدر توانایی دارن. مثلاً می‌تونن از رودخونه‌ای با عمق حدود ۷۰۰ میلیمتر رد بشن، شاسی نردبانی دارن، قفل دیفرانسیل و دنده کمکی هم دارن. اینا فقط بخشی از امکانات این دو تا ماشینه برای جنگیدن تو طبیعت. البته بعضی از همین ویژگی‌ها مثل شاسی نردبانی باعث شده وزن ماشین بره بالا و مصرف سوختش هم زیاد بشه. هر دو تا ماشین مصرف سوخت نسبتاً بالایی دارن، ولی اینجا هم لندکروزر به خاطر وزن بیشتر و آیرودینامیک پایین‌ترش از پرادو ضعیف‌تره.

اگه بخوای جمع‌بندی کنی، باید بگم این اس‌یووی‌های تمام‌عیار تو جاده عملکرد متوسطی دارن با راحتی خوب، ولی قدرت اصلیشون تو خارج از جاده‌ست. اگه اهل آفرود نیستی، توی بازار کلی کراس‌اوور هست که با هزینه کمتر، لذت سواری شاسی‌بلند رو بهت می‌دن.

تحلیل شرایط بازار، قیمت‌های نجومی!

خب بریم سراغ مقایسه تویوتا لندکروزر و پرادو تو بازار خرید و فروش. هر دوی این ماشینا تو بازار ایران قدیمی و باسابقه‌ان، واسه همین جایگاهشون کاملاً مشخص و تثبیت شده‌ست. یه روزگاری این دو تا خودرو، انتخاب اول آدمای لاکچری‌سوار بودن و حتی الان هم خیلیا فکر می‌کنن خرید لندکروزر از یه مرسدس یا بامو عاقلانه‌تره. اینم یه جور عجایب بازار ایرانه که لندکروزر مثلاً با یه مرسدس S کلاس رقابت می‌کنه. اگه بخوایم بازارشون رو مقایسه کنیم، لندکروزر یه ذره از پرادو طرفدار بیشتری داره، ولی پرادو هم طرفدارای خودشو داره و جای پاش تو بازار محکمه. هر دو ماشین نه تنها خیلی محبوبن، بلکه قیمتشون رو هم خیلی خوب حفظ می‌کنن و موقع فروش همیشه خریدار دارن؛ پس انتخابایی مطمئن و بی‌دردسرن. از نظر خدمات هم که قطعات تویوتا تو بازار به وفور پیدا می‌شه و شبکه خدمات پس از فروشش هم خیلی گسترده‌ست.

جمع بندی دو غول تمام عیار

به آخرای مقایسه تویوتا لندکروزر و تویوتا پرادو رسیدیم. تو این روزا که دیگه خبری از ماشین‌های آفرود واقعی و موتورهای پرمصرف نیست، لندکروزر و پرادو جزو معدود خودروهایی هستن که هنوزم قدرت، کیفیت و عملکرد بالایی دارن. جوری که مشتریاشون به خاطر چیزایی مثل سقف پانوراما یا گرمکن فرمان جذبشون نمیشه؛ بلکه این شاسی‌بلندهای درجه‌یک رو به خاطر عملکرد عالی و جایگاه خوبی که تو بازار دارن می‌خرن.

اکثر کسایی که سراغ لندکروزر و پرادو میرن، ازشون به عنوان ماشین سفر و روزمره استفاده می‌کنن. هزینه نگهداری پایین این دو تا ماشین باعث شده که برعکس خیلی از خودروهای لوکس و گرون، صاحبش رو زیاد به تعمیرگاه نبره. البته این هزینه کم رو مصرف بالای سوخت یه کم کم‌رنگ می‌کنه.

نکات مثبت تو هر دو ماشین مشترکه و از مهم‌ترین ویژگی‌هاش میشه به موتور قوی، سواری نرم، دوام فنی بالا، کیفیت ساخت خوب، کابین جادار و قابلیت آفرود عالی (باید بگم خیلی عالی) اشاره کرد. نکات منفی هم شامل مصرف سوخت بالا، هندلینگ معمولی، ترمزهای متوسط، امکانات رفاهی کم و قیمت خیلی بالای ماشین میشه؛ البته این نکات منفی تو لندکروزر بیشتر از پرادو به چشم میاد!

این روزا با این قیمت‌های نجومی، کمتر کسی پرادو یا لندکروزر رو فقط برای آفرود می‌خره، ولی اگه دلیلت از خرید یه شاسی‌بلند تو این رنج قیمت، تجربه آفرود عالی و بدون نقصه، بهت پیشنهاد می‌کنم پرادو (نسخه آفرود) رو انتخاب کنی که هم تعلیق بهتری داره و هم عرض کمترش باعث میشه تو جنگل بین درختا یا بین سنگ‌ها راحت‌تر برونی.

مطالعه مقالات مرتبط زیر رو از دست نده:

مزایای پرادو دو در؛ بررسی نقاط قدرت غول ژاپنی
تویوتا لندکروز اتاق 300، تکامل اسطوره ژاپنی
مقایسه لندکروز V8 و ولوو XC90
پرادو آنرود چیست و چه تفاوتی با پرادو آفرود دارد؟
پرادو دو در بخریم یا پرادو چهار در؟